Rize'nin Sahibi Yok

Haber: Bayram Arif TURAN

Bugün Pazar… Rize’de Atatürk Caddesi üzerinde, yani okullar bölgesinde halk pazarı kuruluyor. Herkes biliyor ki, bu nedenle cadde trafiğe kapalı. Aynı zamanda çevre yoluna çıkış için alternatif güzergâh olan minibüs yolu da kapalı durumda. Sebep? Elbette yıkım çalışması.

Sahil minibüs yolu zaten ulaşıma kapatılmıştı. Geriye sadece tek bir yol kaldı: Cumhuriyet Caddesi. Şehir merkezinin bu en işlek ve artık tek alternatif güzergâhı, Pazar günü olmasına rağmen aşırı yoğunlukla karşı karşıya kaldı. Trafik adeta felç oldu. İki dakikalık mesafeler dakikalarca beklemeye dönüştü.

Hiç mi Önlem Alınamazdı?

Bunca problem öngörülemiyor muydu? Yıkımın şehir içi ulaşımı nasıl etkileyeceği hiç mi hesap edilmedi? Böylesine kritik bir süreçte, ne Emniyet’ten trafik polisleri ne de belediyeden trafik zabıtası sahadaydı. Kavşaklarda, dar geçitlerde yönlendirme yapan kimse yoktu. Vatandaş ise çileyi çeken taraf oldu.

Bu kentte gerçekten planlama ve koordinasyon eksikliği büyük. Herkes kendi koltuğunun derdinde. Kamu kurumlarında amirler, yetkililer yüksek makamlar peşinde koşarken; Rizeli sabırla sıkışmış trafikte bekliyor, eziliyor, mağdur oluyor.

Cumhuriyet Caddesi: Kaosun Merkezi
Tüm yollar tıkandığında nefes alınacak tek güzergâh olan Cumhuriyet Caddesi, ağır bir trafik yükü altında kaldı. Bir tarafta pazar kalabalığı, diğer yanda alternatif yolların kapalı oluşu, şehir içi hareketliliği tamamen durma noktasına getirdi. Peki Rizeliler bunu hak ediyor mu?

Bu Şehirde Disiplin Yok!
Evet, açıkça söylemek gerekirse: Bu şehirde disiplin yok. Bu şehrin ne bir sahibi var ne de sahada olan bir yöneticisi. Herkes birbirini ziyaret ediyor, tokalaşıyor, öpüşüyor, poz veriyor ama kimse gerçek sorunlara eğilmiyor. Ne belediyede ne valilikte ne de emniyette bu tür kriz anlarına karşı bir koordinasyon planı uygulanıyor.

Ve halk… Her zamanki gibi sabırla bekliyor. "Nasıl olsa bir gün çözülür" diyerek sineye çekiyor. Ama bu şehir artık daha fazlasını hak ediyor.

Kısaca: Rize Yönetilemiyor
Bu kentte konuşmak var ama çözüm yok. Herkesin bir beklentisi var. Ama bir beklentimiz daha var: Disiplin. Ciddi bir şehir yönetimi anlayışı. Sahada olan, halkla temasta bulunan, öngörü sahibi olan bir idare anlayışı...

Aksi halde olan yine Rizeliye olacak. Sıkışan trafiğe, bitmeyen yıkımlara, hesap edilmemiş uygulamalara sabırla katlanmaya devam edecek bu şehir.

Son söz olarak…

Bu şehirde disiplin yok, bu şehrin sahibi yok.